-..
Σαν αεράκι
Άγνωστος ο έρωτας
Ακατανόητος
Μέχρι να νιώσεις
Να σου παρασέρνει
Τα μαλλιά και την
Ομπρέλλα, μέχρι να
Νιώσεις το χάδι
Του να σε σπρώχνει
Προς τα ‘κει που θέλει.
Κάστρο στην άμμο,
Ταξίδι σε κύμα απάνω,
Μ’ ένα λευκό πανί
Με σένα στο πλάι,
Χαμένος προορισμός.
Ναυαγός του ήλιου.
Ταξιδιώτης τρελός
Της σελήνης
Στο φώς ή στο σκοτάδι
Έρωτα τόσο περίεργε.
Αντικατοπτρίζεις εμάς
Σε χίλια χρώματα
Σε χίλια αρώματα
Παντού και πάντα.
Kαι τότε ακατανόητος είναι φίλε μου, σαν ένα γλυκό ή φαγητό που ενώ το έχεις δοκιμάσει πολλές φορές αυτή την φορά έχει κάτι μέσα που το κάνει εξαιρετικό και θες κι άλλο χωρίς να ξέρεις το γιατί.
Υπέροχο!!
ΥΓ: συμφωνώ και με τον Mahler
“Αντικατοπτρίζεις εμάς
Σε χίλια χρώματα
Σε χίλια αρώματα
Παντού και πάντα.”
Panta etsi